دانشجویان افغانستانی دانشگاه پیام نور

فارسی: جمهوری اسلامی افغانستان پشتو: د افغانستان اسلامي جمهوریت افغانستان
پرچم نشان
پایتخت (و بزرگترین شهر)		کابل شرقی′۰۸°۶۹ شمالی′۳۱°۳۴ / ۶۹٫۱۳۳غرب ۳۴٫۵۱۷جنوب / -۶۹٫۱۳۳;-۳۴٫۵۱۷
زبان رسمی		فارسی دری و پشتو[۱][۲]
نوع حکومت		جمهوری اسلامی
نام حاکمان • رئیس جمهور • معاون اول رئیس جمهور • معاون دوم رئیس جمهور		حامد کرزی مارشال محمدقسیم فهیم کریم خلیلی
موارد منجر به تشکیل • اعلام استقلال • رسمیت استقلال		از بریتانیای کبیر ۱۶ اسد ۱۲۹۸ (۱۹۱۹) ۲۷ اسد ۱۲۹۸ (۱۹۱۹)
مساحت
-	مساحت	۶۴۷،۵۰۰کیلومتر مربع (۴۱ام)
جمعیت
-	سرشماری	۲۸،۳۹۵،۷۱۶[۳] ([[فهرست کشورها بر پایه جمعیت|۳۷ام]])
-	تراکم جمعیت	۴۳٫۵‎/km۲‏ (۱۵۰اُم)
تولید ناخالص داخلی	(تخمین ۲۰۰۹)
-	مجموع	۲۶٫۹۷۶ میلیارد دلار[۴] ([[رتبه کشورها بر پایه تولید ناخالص داخلی|۹۶ام]])
-	سرانه	۱،۰۰۰ دلار[۵] (۱۷۲ام)
شاخص توسعه انسانی (۲۰۰۷)		۰٫۳۵۲ (پایین) (۱۸۱ام)
واحد پول		افغانی (AFN)
منطقه زمانی		(ساعت جهانی+4.30)
-	تابستانی (DST)	بدون تغییر (ساعت جهانی)
دامنه اینترنتی		.af
پیش‌شماره تلفنی		+۹۳

جمهوری اسلامی افغانستان
سیاست و حکومت افغانستان

افغانستان با نام رسمی جمهوری اسلامی افغانستان (به پشتو : د افغانستان اسلامی جمهوریت) کشوری محصور در خشکی در آسیای میانه است. این کشور حدفاصل آسیای میانه، جنوب غربی آسیا و خاورمیانه می‌باشد و پایتخت آن کابل است. همسایگان افغانستان، پاکستان در جنوب و شرق، ایران در غرب، تاجیکستان و ازبکستان و ترکمنستان در شمال و چین در شمال شرقی هستند. سرزمین‌های دربردارنده افغانستان نقطه مرکزی راه ابریشم و مهاجرت انسان‌ها بود. باستان‌شناسان شواهدی از سکونت انسان‌ها تا بیش از ۵۰،۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح به‌دست آورده‌اند. تمدن شهری ممکن است در این قلمرو در بین ۳،۰۰۰ تا ۲،۰۰۰ سال قبل از میلاد آغاز شده باشد^.

این کشور در محل ژئواستراتژیکی مهمی قرارگرفته که شرق، جنوب، غرب و آسیای مرکزی را وصل می‌کند و در طول تاریخ همواره بخشی از کشور ایران محسوب می شده. از روزگاه باستان، این سرزمین شاهد فتوحات نظامی بسیاری از جمله توسط اسکندر مقدونی، شاهنشاهی مائوریا، مسلمان عرب، چنگیز خان و دیگران بوده‌است. همچنین به عنوان منبعی برای سلسله‌های متعددی از جمله دولت یونانی بلخ، شاهنشاهی کوشان، هیاطله، کابل‌شاهان، سامانیان، صفاریان، غزنویان، سلسله غوریان، تیموریان و دیگران بود که هر یک امپراتوری خود را تأسیس کردند.^[۱۰] در اواسط قرن هفتم (۶۴۲-۸۷۰) پس از اینکه حمله اعراب به ایران با شکست امپراتوری ساسانی کامل شد، آن‌ها به سوی شرق امپراتوری فارس هجوم برده و تمامی بخش های ایران را در سال ۶۴۲ میلادی شهر هرات را تسخیر کردند. در ۸۷۰، کابل و تمام مناطق افغانستان فعلی (ایران آن زمان) توسط اعراب فتح شدند.

تاریخ سیاسی افغانستان مدرن در قرن ۱۸اُم با برخاست قبایل پشتون (که به عنوان اوغان یا افغان در زبان فارسی شناخته می‌شوند)، زمانی که در سال ۱۷۰۹ میلادی سلسله هوتکیقندهار ایجاد کردند، و به صورت دقیق‌تر، زمانی‌که احمد شاه درانی امپراتوری درانی را در سال ۱۷۴۷ ایجاد کرد که پیشرویی از افغانستان امروزی شد.^{[۱۱][۱۲][۱۳]}دولت حایل در "بازی بزرگ" بین امپراتوریهای انگلیس و روس تبدیل شد.^[۱۴] در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۱۹، پس از جنگ سوم افغان و انگلیس و امضای معاهده راولپندی، ملت دوباره کنترل امور خارجه خود را از بریتانیا گرفت. حکومت خود را در پایتخت آن در سال ۱۷۷۶ از قندهار به کابل منتقل شد و بخشی از قلمرو آن به امپراتوری‌های همسایه در سال ۱۸۹۳ واگذار شد. در اواخر قرن ۱۹، افغانستان به یک

از اواخر دهه ۱۹۷۰ افغانستان جنگ‌های داخلی دنباله‌داری را تحمل کرد که با اشغال‌های دولت‌های خارجی در همانند تهاجم اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۷۹ و تهاجم ایالات متحده در اکتبر ۲۰۰۱ که باعث سرنگونی دولت طالبان شد همراه بود. در دسامبر سال ۲۰۰۱، شورای امنیت سازمان ملل به ایجاد نیروی بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) برای کمک به حفظ امنیت و کمک به دولت کرزی اجازه داد.^[۱۵] افغانستان در حال حاضر در عین حال که با شورشیان طالبان سروکار دارد، به کندی و با حمایت جامعه بین‌المللی در حال بازسازی است.^[۱۶]

واژهٔ افغانستان از دو بخش «افغان» و «ستان» تشکیل شده‌است. واژهٔ افغان نام مستعار برای پشتون یا پشتو زبان است که توسط فارسی زبانها ابداع شده و پسوند ستان در زبان‌ فارسی به معنای جای یا سرزمین است. واژهٔ افغانستان به عنوان نام یک کشور در سال ۱۳۰۲ هجری خورشیدی (۱۹۲۳) و در قانون اساسی امان‌الله شاه به تصویب رسید.^[۱۷] واژهٔ افغان در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) و در قانون اساسی تصویبی محمد ظاهرشاه با تعریفی تازه و به معنی همهٔ افراد شهروند کشور افغانستان به‌کار رفت. با این حال هنوز بیشتر فارسی‌زبانان افغانستان، واژهٔ افغان را به معنی مردم پشتون به کار می‌برند.^[۱۸]